داستان ما

سال ۱۳۲۸ در خیابان منوچهری تهران، در نزدیکی مدرسه‌ای به نام ژاندارک، فروشگاهی متولد شد که خیلی زود به پاتوق هنرمندان ایران بدل شد.

مغازه‌ی منوچهری فقط یک فروشگاه نبود. بوی کاغذ و رنگ در هوایش جریان داشت، قفسه‌های چوبی‌اش خاطره داشتند و بسیاری تنها برای لمس همان حال‌ و‌هوا از در آن وارد می‌شدند.

دانشجویان هنر، استادان نام‌آشنا و دست‌هایی که بعدها آثار ماندگار خلق کردند، اولین رنگ‌ها و قلم‌هایشان را از همین‌جا برداشتند.

ما شاهد تولد آثار بوده‌ایم؛

سکوتِ پیش از اولین ضربه قلم‌مو،      

و هیجانِ خلق یک جهان تازه بر بوم سفید...

سال‌ها بعد، ژاندارک از منوچهری به خیابان مطهری آمد.

اما آنچه با خود آورد، چیزی فراتر از یک تابلو بود؛ اعتبار یک نام، اعتماد نسل‌ها و احترام عمیق به هنر

امروز پس از گذشت هفت دهه، ژاندارک همچنان همان است:

با همان احترام به هنرمندان،

با همان دقت در انتخاب ابزار،

و با همان باور قدیمی:

هنر، با ابزار درست جان می‌گیرد...

ژاندارک فقط یک نام نیست؛ تکه‌ای از حافظه‌ی هنر ایران است